A.Jean Ayres jest twórcą terapii integracji sensorycznej. Poprzez liczne badania wsparte wiedzą z zakresu psychologii, pedagogiki, neurobiologii tworzy ona teorię, jak i testy, badające dysfunkcje w zakresie integracji sensorycznej. Testy mierzą psychoneurologiczne procesy, które mają znamienny wpływ na, szeroko pojmowane, procesy uczenia się. Za sprawa M.Borkowskiej i Z.Przyrowskiego terapia integracji sensorycznej weszła do Polski w latach dziewięćdziesiątych.

Integracja sensoryczna według A.J. Ayres to proces w którym mózg otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów. Następnie rozpoznaje je, segreguje, interpretuje i integruje ze sobą nawzajem oraz z doświadczeniami, które mózg nabył wcześniej, aby odpowiedzieć adekwatna i prawidłowa reakcją.

Podstawowymi systemami sensorycznymi są słuch, układ przedsionkowy, propriocepcja, czucie powierzchniowe, węch i wzrok. Odpowiednie działanie każdego ze zmysłów oraz współdziałanie ich ze sobą nawzajem, jest niezbędne do prawidłowego działania całego organizmu.  Z tym rozumiemy, nie tylko, prawidłowe funkcjonowanie w zakresie zmysłów czy rozwoju psychoruchowego ale i reakcji emocjonalnych.
Terapia integracji sensorycznej skupia się na diagnozie zaburzeń owych procesów oraz ich terapii. Zjecie prowadzone są w formie zabawy tak, aby dziecko chciało i lubiło w nich uczestniczyć, a przez to terapia była bardziej efektywna.

Ćwiczenia odbywają się w specjalnie przystosowanej do tych celów sali, w formie jeden terapeuta na jedno dziecko i trwają ok. 50 minut. Dodatkowe 10 minut przeznaczone jest na rozmowę z rodzicami, udzielaniu wskazówek a propos zadań, które dziecko powinno wykonywać w domu itp.