Terapia skierowana jest dla osób odczuwających nadmierne napięcie psychofizyczne wywołane np. przewlekłymi stanami stresowymi, stanami lękowymi itp.

W ramach tego typu terapii stosuje się klasyczne metody relaksacji, do których zalicza się metodę:

1. odprężenia psychosomatycznego i
2. metodę samopoznania i doskonalenia (np. przez przekazywanie pozytywnych zdań – afirmacji).

Praca z klientem zwykle odbywa się w trzech etapach:

1. wywiad wstępny,
2. trening relaksacyjny,
3. trening relaksacyjny połączony z afirmacjami.

Podstawowe elementy techniki relaksu to:

1. utrzymanie ciała w wygodnej i nieruchomej pozycji,
2. zwolnienie i uregulowanie rytmu oddychania oraz rozluźnienie,
3. odwrócenie uwagi od wszelkich bodźców z otoczenia,
4. całkowite rozluźnienie ciała droga autosugestii, obejmujące kolejno poszczególne części ciała, aż do uzyskania stanu zupełnego bezwładu,
5. wyłączenie myślenia dla uzyskania odprężenia psychicznego.

Z licznych korzyści terapii relaksacyjnej można wymienić:

1. Klient uczy się lepiej rozumieć samego siebie i drugiego, co w praktyce daje mu dużo satysfakcji i zadowolenia,
2. zyskuje umiejętność oceny nieprawidłowego napięcia i jego umiejscowienia oraz rozładowania, co umożliwia uzyskanie równowagi w fazie sytuacji stresowej,
3. staje się mnie zestresowany, mniej hipochondryczny i mniej zależny od  innych,
4. uczy się lepszego przystosowania do warunków życia,
5. z reguły klienci lepiej śpią i wypoczywają,
6. są zdolni do bardziej wydajnej pracy i z zimniejszym napięciem,
7. stają się bardziej obiektywni,
8. poprawia się ich zdolność koncentracji uwagi,
9. po opanowaniu metody relaksacji mają wpływ na własne stany emocjonalne,
10. następuje też: redukcja stresu poprzez głęboką relaksację, polepszenie samopoczucia, zwiększenie młodzieńczej witalności i energii, następuje stabilizacja emocjonalna, zwiększenie efektywności rozwiązywania problemów, poszerzenie świadomości, zwiększenie poczucia własnej wartości, głębokie poczucie celu i sensu życia.